Poezja, która staje się głosem.

Album z 2013 roku łączy poezję, melodię i interpretację w jednej, intymnej przestrzeni. Iwona Loranc nie ilustruje wierszy — pozwala ich słowom oddychać własnym rytmem.

To piosenka literacka potraktowana jak żywe spotkanie, a nie muzealny eksponat — emocjonalnie precyzyjna i otwarta na wyobraźnię słuchacza.

Wokal: Iwona Loranc
Muzyka: Wojciech Hendryk Stawiński